dinsdag 14 november 2017

Slapen in stijl!

Urban Style, het boek dat meteen bij lancering werd aangekocht, gekoesterd en bewonderd, mag sinds kort uit de kast. Ik wachtte geduldig tot mijn dochters groot genoeg zouden zijn.
En eindelijk is het zover. Het boek staat vol pareltjes, patronen die nog jaren meekunnen. Dus hoera voor Eva!

Op mijn todo-lijstje stond een pyama voor een vriendinnetje van Noor. Ik bladerde alle naaiboekjes door en vond niks naar mijn goesting. Tot ik bij Urban Style terecht kwam.  Ik zag het zo voor me, de Awesome Oslo en de Lazy London samen vormen een mooi geheel. Parels van patronen voor een parel van een meisje! Meer moet het niet zijn.





Stof: De Stoffenstraat, Kasterlee
Patroon: Urban Style, Byevamaria

donderdag 26 oktober 2017

Mijn tas

Een nieuwe handtas, dat stond hier al langer op de lijst. Ik wilde eentje kopen, maar vond mijn zin niet meteen. Ik ben nogal kieskeurig als het op accessoires aankomt. En alhoewel ik weet dat een handtas louter functioneel is, mag het oog ook wat. Dus werd zelfmaken een optie.
Het boek 'Mijn Tas' van Elisanna en Fynn werd meermaals doorbladerd, op zoek naar inspiratie. Na lang wikken en wegen viel mijn oog op Leonie.
In mijn voorraad lag nog een mooi lapje dat ik vorig jaar meegrabbelde uit de restjeshoek tijdens ons naaiweekend. In de Stoffenstraat vond ik onlangs een  stukje nepleer in de koopjeshoek. En een bezoekje aan de Kringwinkel leverde mij twee perfecte riempjes. Ik durf bijna niet luidop te zeggen hoeveel mijn tas in totaal gekost heeft.
Dankzij de perfecte werkbeschrijving werd ik moeiteloos doorheen het naaiwerk geloodst. Een werkje van een avondje, patroon knippen inbegrepen. Ik moest een beetje puzzelen met de stof, en besloot de print ondersteboven te zetten. Nu zijn het geen bloemen, ik maak er vuurwerk van.
Een tas met vuurwerk! Ik ben er geloof ik een beetje verliefd op!








dinsdag 24 oktober 2017

Urban Style for me!

Ik was erbij, twee jaar geleden, toen Eva haar boek voorstelde. Urban Style, een boek vol prachtpatronen voor tieners, ik was meteen verliefd. Er werd al veel in gebladerd, maar nog nooit iets uit genaaid. Onlangs viste ik een stof uit de voorraad van mijn moeder, en ik wist meteen dat het een Berlin Beat zou worden. Mijn dochters zijn dan al wel bijna in de tienerafdeling geraakt, toch knipte ik maatje M, voor mezelf. (joehoe, een naaisel uit een tienerboek! En ik pas daar nog in!)
De stof is een stevigere tricot, wat maakt dat het geheel wat soepeler valt en sportiever oogt. Ik koos voor een gouden accent en werkte de zakjes ook iets anders af dan beschreven staat, wegens geen passende ritsjes in de voorraad. Het resultaat is een vestje dat eerder als trui zal gedragen worden. Casual, maar toch chique. Merci Eva, voor dit prachtige patroon.




 

Stof: uit eigen voorraad
patroon: Berlin Beat uit Urban Style van EvaMaria

vrijdag 20 oktober 2017

In verwachting

Voor alle duidelijkheid: neen, ik ben niet zwanger. Maar als ik rondkijk in onze vriendenkring en familie, lopen daar een aantal groeiende buiken rond. (oké, dit had wel over mij kunnen gaan, alleen ik herhaal: ik ben niet zwanger).
Om binnenkort alle babyfeestjes te snel af te zijn, begon ik al aan kadootjes.



Patroon: Lua van Straightgrain, weer een Belgisch patroon! Nog eens hoera voor #stikbelgique!
Stof: Stoffenwinkeltje Westerlo

dinsdag 17 oktober 2017

Winterproof

Een kleine inspectie van de kleerkast vertelde me dat er best genoeg kledij is om het nieuwe seizoen mee te starten. Enkel een warm jasje ontbrak.
Noor koos voor een sportief modelletje, wees een lapje stof met wat glitter aan (niet te zien op de foto, maar wel degelijk een portie blingbling) en ik zocht een patroon.
Een topper in de Belgische naaiwereld blijft 'Homemade Minicouture' van van Little Miss Y. & Vermiljoen. Het boek dateert al van 2013, ik kocht het speciaal voor deze prachtjas, maar het bevat nog tijdloze pareltjes. Deze keer zocht ik in de jongensafdeling, de Cockpit voldeed perfect aan de eisen van dochterlief. Ik reduceerde het patroon, de schouderpas en borstzakjes werden genegeerd wegens te kleine hoeveelheid stof. Mijn zoektocht naar een gouden voering stopte toen ik in het plaatselijk stoffenwinkeltje een doorstikte, gewatteerde voering aan verminderde prijs tegenkwam. Moemoekesvoering volgens Noor, ik kan haar geen ongelijk geven, maar dat het warm zal zijn, daar twijfel ik niet aan.






patroon: Cockpit uit Homemade Minicouture van Litlle Missy N. & Vermiljoen
stof: lapje uit de Stoffenverkoop Geel
boordband met glittertje: Bambiblauw
Gouden rits en gewatteerde voering: Stoffenwinkeltje Westerlo

zaterdag 14 oktober 2017

Kinderen met een handleiding

Elk kind wordt geboren met een eigen karakter. Zo ook de mijne. En jammer genoeg zat er bij mijn dochters geen gebruikshandleiding bij. Alsook geen pauze- en playknop.
We leerden met elkaar omgaan, stapje voor stapje, met vallen en opstaan.We leerden relativeren, negatieve energie om te buigen naar positieve.

Ik heb een superdochter. Jammer genoeg komt bij haar alles binnen zonder filter. En nog meer jammer gaat er ook veel buiten zonder nadenken. Hoogsensitief, extravert, hyperkinetisch, een hoog rechtvaardigheidsgevoel ... tegenwoordig tovert men met termen alsof het niets is. Zelf doe ik dit niet graag. Mijn kind is wat het is: een geweldige meid met een klein hartje, een meisje dat met de juiste begeleiding zo een groot hart heeft, een levendig kind, een muzikaal talentje, een creatieve ziel, maar ééntje met een dikke handleiding. 

Spijtig genoeg zijn er in onze maatschappij meer mensen die niet weten hoe ze met zulke kinderen moeten omgaan, mensen die erin slagen om door een foute benadering kinderen neer te halen. En dan krijgt de dochter een stempel als 'vervelend kind', 'aandachttrekker'. Ze kwetsen niet alleen haar, maar stellen ook mij teleur. Mijn kleine meid is tenslotte nog maar 11 jaar, en krijgt dit allemaal binnen zonder filter.  Kleine meisjes maken fouten en mogen hiervoor gestraft worden. Maar kleine mensjes hebben ook nood aan duidelijke communicatie, zonder verwijten of frustraties, en ook aan uitgestoken handen en knuffels.
Het kost me telkens veel energie om uit te leggen wat mensen bedoelden, dat ze ook zwakke momenten of stressmomenten kunnen hebben. En dat er in onze wereld meer dan ooit plaats moet zijn voor respect.
Soms ben ik het beu. Beu om andere mensen steeds goed te praten en aan uit te leggen dat ook deze mensen ergens respect verdienen, ondanks dat je boos of gekwetst bent. Beu om de handleiding van de dochter te gaan samenvatten aan anderen. Omdat niet alleen mijn meisjes moeten leren omgaan met anderen, maar ook anderen met haar.

Toch moet ik leren loslaten, leren dat kinderen zichzelf moeten leren weren, zelf hun weg moet leren zoeken. Volgend jaar zet ze de stap naar het middelbaar onderwijs. Een grote stap, zowel voor haar als voor ons. En daar lig ik nu al wakker van, de grote wereld maakt me bang. Alle goede raad is welkom (in reactie of in mail).

zondag 8 oktober 2017

Party-proof

Dankzij Stik Belgique zocht ik voor dochterlief haar favoriete patroontje terug op. Duizend maal dank, Marjolein, want ik was dit pareltje een beetje uit het oog verloren. (en ik kan al verklappen dat een volgende variant geknipt klaarligt)
Once upon a party van Ienemiene loopt tot van maatje 92 tot 164. Het biedt de kans om mee te groeien met de smaak van de dochters dankzij de verschillende opties. Ideaal dus.
Ik ging dit keer voor een geplooide bovenkant met rechte rok, in zwarte stof. Een risico, Ella draagt niet liever dan kleurige zwierkleedjes. Helemaal iets wat buiten haar comfortzone ligt. Maar het was een geslaagde gok. Wat denken jullie ervan?




Patroon: Once upon a party van Ienemiene
Stof: uitverkoop van Cora Kemperman, een jaar geleden.





dinsdag 3 oktober 2017

Doe de zebra, #stikbelgique

Scuba, een stofje dat ik niet kende, tot ik vorig jaar uit de collectie van Someone een leuke rok vond voor Noor. Zalig om te dragen, mooi van vorm, geen strijkwerk, wat wilt ne mens nog meer.

Uit de koopjesbak van de Stoffenstraat viste ik vorig jaar een lapje scuba. Ella is intussen de gelukkige eigenaar geworden van een jurk uit dit lapje.
Ik koos weer een Belgisch patroon, ééntje uit La Maison Victor, het tijdschrift dat heel naaiend Vlaanderen in de ban houdt.En lang leve Stik Belgique! Zo komen oudere pareltjes nog eens aan bod.
Even werd getwijfeld of de print niet een beetje teveel van het goede was, maar na een pasbeurt veegde ik alle twijfels van tafel.

Ella demonstreert met alle plezier dat de jurk perfect zit!


 


Patroon: Tulla jurk uit La Maison Victor
stof: Scuba uit de Stoffenstraat

zaterdag 30 september 2017

Stik Belgique, deel 1

Stik Belgique, een prachtig initiatief van Marjolein. Zo schoon dat ik dacht: 'Waarom ben ik daar nu niet zelf opgekomen?' En nog meer schoon omdat ze groot gelijk heeft. In ons Belgenlandje zitten geweldige patroonontwerpsters, die met hart en ziel een kindje op papier zetten en ons van A tot Z verwennen met stappenplannen zodat we zelf de mooiste naaisels tevoorschijn kunnen toveren.
Om hen allen in de verf te zetten, wordt er deze maand alleen maar met Belgische ontwerpen genaaid.

Onlangs bracht Wensje haar tweede gratis patroon uit. Ik bewonderde alle mooie resultaten, maar liet het patroon aan me voorbijgaan wegens te grote dochters.
Vrijdagavond moest ik op zoek naar een lastminute verjaardagskadootje voor de inmiddels zesjarige Imme. Terwijl de kroost naar The Voice keek, zette ik de printer aan, knipte en plakte het patroon, zocht stofjes bij elkaar en sloeg aan het naaien. Nog voor het einde van de uitzending lag er een mooie sweater klaar.

Foto's met model ontbreken, de sweater werd met luid gejuich onthaald, direct gepast en niet meer uitgedaan. Tijd om te poseren was er jammer genoeg niet.


 


Stof en applicaties: uit de voorraad
Patroon: Fons & Sien van Wensje

dinsdag 26 september 2017

Creatief met Atelier Veritas!

Creatief zijn, het zit in de genen. Ik erfde het van mijn moeder, en gaf het onbewust ook door aan de dochters. Hun creativiteit kent geen grenzen, die stel ik af en toe wel, om ruzies achteraf te vermijden. Ik kan u garanderen dat gekleurd slijm maken eindigt in een blauwe keuken, een knuffel geknipt en genaaid wordt uit een lang gekoesterd stofje, en blote voetenpad met zowel een binnen- als buitentraject nefast is voor de feestvreugde. Grenzen stellen dus. Oftwel: samen creatief zijn, zodat je tijdig kan ingrijpen.

Atelier Veritas weet daar mooi op in te spelen. Zij bieden kant en klaar concepten aan, die je kado kan doen, of gewoon zelf kan gebruiken. Ik koos om samen met mijn dochters tote bags om te toveren tot leuke tassen.  Een kant en klaar pakket werd thuisgebracht.



Het verven van textiel was nieuw voor mij. De gebruiksaanwijzing loodste me probleemloos doorheen het traject. Om beginners te helpen met borduren, zijn er voorgedrukte kleefblaadjes, die je helpen om op de juiste plaats steekjes te zetten. Piece of cake! En ideaal om mijn dochters in te wijden in het borduurwerk.  De tassen van mijn dames kregen nog een final touch en zijn nu klaar voor gebruik. 



Op de website van Atelier Veritas kan je nog veel inspiratie opdoen, werkbeschrijvingen vinden en videohandleidingen bekijken.  Elke drie maanden komt er een nieuwe krant uit, boordevol nieuw ideeëngoed. Dit alles op eigen risico, u bent gewaarschuwd!


Bedankt Atelier Veritas!

vrijdag 22 september 2017

Twee maal prijs!

En toen .... werden mijn dochters tieners. Ik negeer het al een tijdje, maar kan er nu niet meer omheen. De oudste zweert bij broeken en liet haar haar kortknippen. De jongste wil nog graag kleertjes aan van een klein meisje, maar haar groeispurt zette al in. Chanceke voor mij, de twee meisjes met dezelfde maten. Zodoende hooide ik in mijn patronenkast, bye bye aan alles kleiner dan maatje 146. Het aanbod is dus redelijk beperkt, maar misschien is dat net goed voor mijn brein dat altijd overuren maakt.
In de voorraad vond ik twee lapjes tricot en huppekee! Twee jurkjes rijker!











Patroon: Loes uit Zelfgemaakte Kleertjes 3 van Catharina Deweerdt
Stof: uit de voorraad
Patches: Veritas

Oja, merkten jullie mijn nieuwe achtergronden al op? In 2010 werd ons huis grondig verbouwd. Recent begonnen we aan de afwerking. Er kwam een nieuwe muur in steigerhout en de aanbouw werd gevoegd. Mijn hart maakte al tienduizend sprongetjes, zo blij ben ik elke keer als ik buitenkom.

zondag 17 september 2017

Koning, Keizer, ...

Lang, heel lang geleden, pakweg dertig jaar geleden, was Nathalie mijn beste vriendinneke. We woonden in hetzelfde dorp, een boerengat, twee straten groot, en deelden lief en leed. Elke verjaardag maakten we voor elkaar een kadootje. Nathalie kon tekenen als de besten, toveren met potloden en kleurtjes. Ik knutselde voor haar. Iets met doorgekregen genen. En zo werden we groot.
In de middelbare school verloren we elkaar uit het oog. Tot ik op spoed haar mama als collega kreeg. En toen haar mama op pensioen ging, was er Facebook en Instagram.

Nathalie hield van jongsaf van dieren, vooral van katten. Daarom begon ik ooit aan een lapje met kruisjessteek. Een huzarenwerkje, niet zo'n voorgedrukt ding, maar wel een witte lap en een gedrukt papiertje met telraam. Uren en uren werkte ik eraan. Met veel geduld en veel liefde.

Onlangs deed ik grote kuis op de zolder bij mijn ouders. En daar tussen allerhande stofjes vond ik het lapjes terug. Helemaal klaar, en nooit afgegeven.

Het lapje werd gewassen en deze keer was het mij om te toveren.
Het www liet me weten dat er bij Nathalie twee katten rondlopen, Koning en Keizer. Ik zorg voor haar voor Admiraal!



Nathalie, merci voor alle vriendschap, hopelijk krijgt dit kussen een mooi plaatsje in je huis.

maandag 11 september 2017

Sew Challenge Drie

Ik hoorde 'Sew Challenge' en deed weer van dat: inschrijven. Na mijn twee vorige deelnames besefte ik dat deadlineflirten meestal niet voor voldoening zorgt. Integendeel. Maar toch won de impulsiviteit het van mijn gezond verstand. Ik gaf me op als kandidaat voor de derde sew challenge die Davina organiseerde.
Deze keer kreeg ik drie criteria van Davina zelf:  Maak iets voor je moeder, met het opgestuurde stofje en combineer. Piece of cake, dacht ik. Tot ik het stofje in de brievenbus vond.
 
 
Voor diegenen die mijn moeder niet kennen: zestig jaar oud, best wel een hippe vogel, huis ingericht in Engelse stijl, kledij eerder Cora Kemperman-type. Kortom: dit project is wel 'way out of my comfortzone!'

Ik bekeek het stofje, liet het een paar dagen open op de naaitafel liggen, en wachtte, en wachtte, in de hoop dat de inspiratie vanzelf kwam. Maar neen dus, ik geraakte niet verder dan 'strijkplankovertrek'.
Kledij was geen optie, accessoires zouden zeker in de kast belanden, ik zat dus een beetje in zak en as. Blogvriendinnekes stuurden wel wat aanmoedigingen en mogelijkheden, maar toch was ik er niet mee in het reine.




Tot vorige week. Ik rommelde nog eens in een restjesbak, vond een to-dolijstje van een paar jaar geleden, lachtte me eerst een breuk omdat daar nog steeds dingen opstaan die niet afgewerkt raakten, en toen .... stond het daar. Eureka! Een hoes voor de overlock! Vriend Google bracht me op de blog van Mamadammeke, ik dook in mijn voorraad en ging aan de slag.



Er is wel plaats voor verbetering, in mijn hoofd zag het er allemaal iets professioneler uit, maar al bij al ben ik wel tevreden met het resultaat. En ne speekmedaille voor mezelf dat ik voor een keertje tijdig klaar geraakte!

Merci, Cas en Nina, voor een stofje dat ik nooit ofte nooit zelf zou kiezen.
Merci Davina voor alweer een prachtige versie van een SewChallenge!





donderdag 31 augustus 2017

Een 1septemberjurk

Net als haar deed ik deze zomer een beetje grote kuis. Niet alleen mijn stoffenstapel werd omgegooid, alle UFO's werden aan een keuring onderworpen en zo mogelijk afgewerkt (voor alle gelijkgestemden: er verdween een deel in de vuilbak en een ander deel verhuisde naar andere ijverige zielen wegens intussen te klein)  Ik hooide ook in de grote stapel naaiboekskes, met wat post-its in de hand, om hier en daar wat aanwijzingen te maken, in de hoop dat ik in de toekomst niet teveel tijd verspil aan bladeren en verzinnen wat ik zou willen maken. Want zo gaat dat dan, ik wil iets naaien, weet niet goed wat, begin te zoeken en te twijfelen, en eindig dan in de zetel zonder mijn naaimachine van dichtbij gezien te hebben.

Ik liet mijn ijver niet koud worden en naaide voor de dochter een kleedje uit de selectie die ik maakte.
Ondanks de twijfel over het patroon, knipte ik toch in de stof en dat eindigde in een leuke jurk. In tegenstelling tot vorige foto's, kan ik jullie een lachend gezicht tonen, want deze jurk werd prompt gepromoveerd tot favoriet. Een tweede versie werd al besteld.




Stof: een Petit Panneke, meegekomen vanuit het restjeshoekje van het SewNaaizweekend
Patroon: Lena jurk uit 'Zelfgemaakte kleertjes' van Catharine Deweerdt

dinsdag 29 augustus 2017

Selfish Sewing

Mijn favoriete vest is aan vervanging toe. Een winterprojectje, leek me, tot ik bij het opruimen op een lapje stof stootte dat perfect past bij het patroon. Het wordt dus een nazomervestje, ideaal om frisse ochtenden en leuke nazomeravonden te voorzien van een beetje warmte.
Veel hoef ik er niet over kwijt. Een snelklaar-projectje (enkel en alleen met de overlock genaaid) en weer een lap stof uit mijn voorraad: win-win.
Voor de foto's moest ik weer even uit mijn comfortzone, toch niet zo mijn ding, model spelen.
Fotograaf van dienst had niet zoveel tijd, dus sorry voor de ermbarmelijke plaatjes.





Patroon: Carrie Cardigan van Delia Creates
Stofje: ooit gekocht in de Stoffenstraat

zondag 27 augustus 2017

Perfect?-blogchallenge: een terugblik

Deze vakantie nam ik deel aan de blogchallenge van Miss Pixie. Een challenge die ons elke week uitdaagde, en probeerde om ons leven perfect te maken. Neen, ik ben niet naief, het perfecte leven bestaat niet (tenzij je vijfentwintig jaar geleden in Beverly Hills woonde, grinnik).
Toch deed ik mee, omdat het me nuttig leek om af en toe stil te staan bij bepaalde vastgeroeste gewoontes en om een klein beetje uit mijn comfortzone te komen. Ik heb meestal veel goede voornemens, deze keer probeerde ik ze niet allemaal uit te oefenen, dat leidt toch alleen maar tot mislukkingen. Ik werkte ze mooi volgens het lijstje van de Challenge af.
Het bloggen stond op een laag pitje, maar dat wilde dus niet zeggen dat ik niet meedeed.



Het miniminsgame en elke dag yoga sloeg ik wel over. Tijdens onze boerderijvakantie met het gezin waren die twee challenges geen optie (alhoewel de yoga tussen de koeien en geiten, ... 'k Zie de boer zijn gezicht al voor me)
Terug thuis werden lastige klusjes opgelijst en aangepakt. Meer nog, na een weekje werd het lijstje nog uitgebreid en kan ik tevreden terugkijken op een vakantie waarin heel wat dingen werden afgewerkt (en een lijstje waar ik heel erg veel kon op doorstrepen, dat luchte misschien nog het meeste op).
Het weekje zonder ging compleet de mist in, suiker is mijn vriend en vijand, ik hoop binnenkort een nieuwe poging te wagen, maar momenteel geniet ik vooral van de laatste daagjes verlof met mijn meisjes (en sla ik een hapje en drankje niet af)
Tijdens de productiviteitschallenge werkte ik aan één goed voornemen: voldoende nachtrust.
Ik ben geen ochtendmens, eerder een nachtraaf, en met mijn wisselende uren kamp ik regelmatig met slaaptekort. Dus probeerde ik een weekje om 'op tijd' (als in: voor twaalf uur 's nachts) te gaan slapen. En ik moet toegeven, uitgeslapen ben je een compleet andere mens. Jammer genoeg zijn mijn dagen dikwijls te kort en lukt het me niet om vol te houden.
Een hele week elke dag lezen leek me leuk, en al kwam ik niet verder dan de stapel Libelle's, het verzette mijn gedachte na een drukke werkdag.
De grattitude-challenge liet ik een beetje aan me voorbijgaan, al volgde ik wel de posts van de andere deelnemers, meestal met een glimlach als gevolg.

Veranderde deze challenge mijn leven? Het is nog verre van perfect, maar ik ben wel tevreden met hoe mijn leven momenteel loopt. Ik ben blij dat ik mezelf kan zijn, en hoop dat de rust die ik deze vakantie ervaarde nog lang voelbaar zal zijn.

Dank u Miss Pixie, dank u mede-challengers, om deze zomers vele leuke dingen met me te delen!

woensdag 23 augustus 2017

Simpel

Het lievelingsjurkje van Ella kende al verschillende versies. Intussen zijn we weer een maatje opgeschoven. In de stoffenstapel (die eindelijk, na twee jaar stashbushing zichtbaar begint te zakken) lag nog een stofje dat zich perfect leende voor de Simple Dress van Kaatjenaaisels. Ideaal om een beetje terug op dreef te komen na mijn naaidipje. En een blije dochter als resultaat.



Patroon: De Simpel Dress, het gratis patroon van Kaatjenaaisels
Stof: een paneeltje uit een vorige collectie van Finchfabrics